اصول مهم در آب خوردن پرندگان (قناری، طوطی، مرغ عشق و…)

پرندگان غدد تعرق ندارند و در نتیجه کمتر از پستانداران آب مصرف می کنند. از دست دادن آب در این موجودات تنها از طریق تنفس و دفع است اما به هر حال آب از دست میدهند و نیاز به نوشیدن پیدا می کنند. البته بخش اعظم آب مورد نیاز پرنده از طریق غذا به دست می آید. به خصوص اگر پرنده حشره خوار باشد که بخش اعظم آب مورد نیازش را از بدن حشره ای که خورده تامین می کند. اما پرندگان دانه خوار که غذایشان خشک است، آب بیشتری نیاز دارند.

بعضی پرندگان دلشان می خواهد غذایشان را در آب غوطه ور کنند یا گاهی مدفوعشان را در آب بیندازند. به همین خاطر و برای جلوگیری از باکتریایی شدن و آلوده شدن آب، از ظرفهای آب مخصوص استفاده کنید که آب را تمیز نگه می دارند. ظروف آبی برای قفس پرنده ها طراحی شده که آب از آن به صورت قطره ای خارج می شود. اینها ظروف ایده آلی هستند. هم آب در آنها تمیز می ماند و هم مایه تفریح پرنده میشوند. پرندگان این قدر باهوش هستند که به سادگی و سریع یاد بگیرند چطور از آن آب بخورند و تلاش برای آب خوردن برایشان لذت دارد.

در صورت استفاده از ظرف خصوصی وسیله باید هر روز آن را چک کنید که مسیر حرکتی آبش باز باشد و آب از آن به سادگی خارج شود. از هر ظرفی که استفاده می کنید (که قطعا ظرف روباز نخواهد بود) باید آب روزانه عوض شود تا پرنده مدام آب تازه در اختیار داشته باشد.

همان طور که گفته شده، بعضی پرنده ها بسته به نژادشان نیاز به آب کمتری نسبت به دیگر همنوعانشان دارند. مثلا خیلی از مرغ عشق ها یا طوطی های مناطق خشک طوری تکامل پیدا کرده اند که آب کمتری نیاز داشته باشند تا در شرایط کم آبی بتوانند دوام بیاورند. اما در کنار اینها، طوطی هایی هم هستند که به جنگل های بارانی آفریقا تعلق دارند و نیاز به آبشان بیشتر است. در هر صورت، اغلب پرندگان خانگی بخش زیادی از آب مورد نیازشان را از طریق میوه ها و سبزیجات دریافت می کنند. اما این آب کافی نیست و به وجود ظرف آب تازه در قفس نیاز دارند تا مابقی نیازشان را مستقیما از خوردن آب تامین کنند. بعضی پرندگان علاقه کمتری به خوردن میوه دارند و حجم بیشتر غذایشان دانه هاست. این پرنده ها آب بیشتری می نوشند. اگر هم قفس در فضای باز قرار دارد، پرنده آب بیشتری نیاز خواهد داشت.