اگر تازه میخواهید نگهداری از حشرات یا تارانتولا را شروع کنید، بهتر است از گونهای شروع کنید که نه بیشازحد ظریف باشد و نه پرخطر.
سوسک ماداگاسکار (سوسک هیسهیسکننده)
سوسک ماداگاسکار (Gromphadorhina portentosa) اغلب بهترین گزینه برای شروع است: گونهای دستآموز و آرام که فاقد نیش یا سم است. دمای مناسب برای آن ۲۴ تا ۳۲ درجه سانتیگراد و رطوبت ۶۰ تا ۷۰ درصد است؛ یک تراریوم با حجم حداقل ۲۰ لیتر و درِ محکم (چون این سوسکها از شیشه هم بالا میروند) کفایت میکند. تغذیه آنها با میوه و سبزیجات تازه به همراه غذای خشک حاوی پروتئین ساده است و باید از ظرف آب باز پرهیز کرد، چون در آن غرق میشوند؛ بهجای آن از ژل آب مخصوص استفاده کنید.
دو نکته کمتر گفتهشده درباره این سوسکها: نخست، دستزدن مکرر و طولانیمدت به آنها میتواند در برخی افراد در طول زمان حساسیت تنفسی و پوستی ایجاد کند؛ دوم، مانند هر بیمهره دیگری میتوانند ناقل باکتریهایی مانند سالمونلا باشند، بنابراین شستوشوی دست پیش و پس از تماس ضروری است و افراد با نقص ایمنی، زنان باردار و کودکان خردسال بهتر است پیش از نگهداری این حیوانات با پزشک مشورت کنند.
تارانتولا رز شیلیایی (Chilean Rose)
یکی از محبوبترین تارانتولاهای مبتدی، بومی مناطق خشک شیلی، بولیوی و آرژانتین است. خلقوخویی نسبتاً آرام دارد، هرچند گاهی بیقرار و تدافعی میشود. دمای ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتیگراد و رطوبت متوسط تا کم (حدود ۴۵ تا ۶۵ درصد) همراه با یک ظرف آب کوچک برایش کافی است؛ چون این گونه از منطقهای خشک میآید، بستر بیشازحد مرطوب میتواند برایش آزاردهنده و مضر باشد. طول عمر مادهها میتواند تا ۲۰ سال برسد، درحالیکه نرها معمولاً تنها چند سال زندگی میکنند.
تارانتولا زانو قرمز مکزیکی (Mexican Red Knee)
یکی از شناختهشدهترین و آرامترین تارانتولاهای جهان با پاهای مشکی و بندهای نارنجیقرمز. دمای مناسب ۲۲ تا ۲۷ درجه سانتیگراد، رطوبت ۵۰ تا ۶۵ درصد و بستری به عمق حداقل ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر برای امکان لانهسازی مناسب است. مادهها میتوانند ۲۰ تا ۳۰ سال عمر کنند؛ نرها معمولاً چند سال بیشتر زنده نمیمانند. این گونه تحت پیمان بینالمللی سایتیس (که در بخش بعد توضیح داده میشود) حفاظتشده است، بنابراین باید حتماً از منابع پرورشیافته در اسارت خریداری شود.
تارانتولا گورخری کاستاریکایی (Costa Rican Zebra)
گونهای زمینزی و حفار با رگههای سفید و مشکی، بومی کاستاریکا، نیکاراگوئه و هندوراس. دمای ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد و رطوبت کم تا متوسط برایش مناسب است. این گونه نسبت به دو گونه بالا سریعتر و رمندهتر است و برای در دست گرفتن گزینه خوبی نیست، هرچند گزش از آن بهندرت گزارش شده. مادهها تا ۲۰ تا ۳۵ سال و نرها معمولاً ۵ تا ۶ سال عمر میکنند.
آخوندک (مانتیس)، حشرات شاخهای (فاسمید) و لانه مورچه
آخوندک یا مانتیس، حشرهای شکارچی و کنجکاو است که تماشای رفتارش جذاب است، اما عمر کوتاهی (معمولاً حدود یک سال) دارد و باید بهصورت انفرادی نگهداری شود چون در صورت همقفسشدن ممکن است یکدیگر را شکار کنند. حشرات شاخهای (فاسمید) که با شاخوبرگ گیاهان کاملاً همشکل میشوند نیز نگهداری سادهای دارند، اما نیاز به تغذیه روزانه با برگ تازه دارند و بسیار شکنندهاند. لانه مورچه (فارمیکاریوم) هم گزینهای دیدنی است، اما تجربه نشان داده علاقه بسیاری از خریداران، بهخصوص کودکان، پس از مدتی کوتاه کاهش مییابد؛ پیش از خرید به این موضوع فکر کنید.
اگر کودکی در خانه دارید، بهترین رویکرد برای اغلب این گونهها «فقط نگاه کردن» است، چون بدن آنها در برابر فشار دست کودک بسیار آسیبپذیر است. سوسک ماداگاسکار بهخاطر اندازه و استحکام بیشتر، تقریباً تنها استثناست؛ باز هم زیر نظر یک بزرگسال و با رعایت نکات بهداشتی که پیشتر گفته شد.
در مقابل، گونههای «جهان قدیم» (بومی آفریقا و آسیا) مانند جنس Poecilotheria (تارانتولای زینتی) یا OBT، و همچنین عنکبوتهای بیوه سیاه، سریعتر، تدافعیتر و از نظر پزشکی جدیتر هستند و اصلاً برای مبتدیان و کودکان مناسب نیستند؛ نگهداری از آنها بهتر است به علاقهمندان باتجربه سپرده شود.
