چشم گیلاسی در حیوانات خانگی + درمان

عارضه‌ی چشم گیلاسی یا بیرون زدگی غده اشکی پلک سوم، از رایج ترین مشکلات چشمی حیوانات خانگی است که در سگ‌ها و گاهی گربه‌ها دیده می‌شود. این عارضه در اثر بزرگ شدگی این غده و یا عدم توانایی بافت های اطراف آن در نگهداری این غده در محل خود بروز می‌کند. در این حیوانات، غده اشکی به صورت توده‌های صورتی رنگ و کاملاً مشخص در گوشه‌ی داخلی چشم دیده می‌شود که به چشم گیلاسی معروف است. با مرور زمان و در صورت عدم درمان، غده دچار خشکی و آسیب های ثانویه شده، متورم و ملتهب خواهد شد.

بیشترین گزارشات بالینی از وقوع عارضه چشم گیلاسی در نژادهای کاکراسپانیل، بولداگ انگلیسی، بیگل، پی کی نز، بوستون تریر، داش هوند، شی تزو و لهاسا بوده و در گربه تنها در نژاد برمه ای گزارش شده است. در بیشتر موارد در سنین کمتر از یک سال رخ می‌دهد و وقوع آن در سگ‌ها به مراتب متداول‌تر از گربه هاست.

درمان چشم گیلاسی

معمولاً صاحب حیوان به علت مشاهده‌ی توده‌ی ذکر شده و افزایش ترشح اشک و تحریک چشمی به کلینیک مراجعه می‌کند. غالباً این عارضه به صورت یک طرفه و تنها در یک چشم شروع شده و سپس چشم دیگر نیز مبتلا می‌شود. درمان های دارویی موضعی در چشم شامل قطره‌های آنتی بیوتیک و کورتیکواستروئیدها، در اکثر موارد ناموفق بوده و تنها درمان مؤثر و قطعی در این بیماران، جراحی است. در حال حاضر ۲ تکنیک متفاوت جهت جراحی این عارضه در محل اولیه خود وجود دارد.

با توجه به اینکه ۲۵ الی ۴۰ درصد اشک چشم توسط این غده ترشح می‌شود، برداشت آن می‌تواند مشکلاتی مانند خشکی ملتهمه و قرینه و عوارض متعاقب آن را به همراه داشته باشد. بنابراین تکنیک جدیدتری که امروزه توصیه می‌شود، جاگذاری غده با روش‌های بخیه مخصوص در محل خود در پلک سوم است که نسبت به روش اول احتمال خشکی ملتهمه را از ۴۸ درصد به ۱۴ درصد کاهش می‌دهد.

پس از انجام عمل جراحی، لازم است به مدت ۷-۵ روز، روزانه چندین بار قطره‌های آنتی بیوتیکی و یا سایر قطره‌های توصیه شده توسط جراح به صورت موضعی مصرف شوند. مسلماً در موارد مزمن و بیرون زدگی‌هایی که مدت زیادی از وقوع آنها گذشته است، عمل بازگرداندن غده به موقعیت طبیعی سخت تر و احتمال بازگشت آن حتی پس از انجام عمل کمتر خواهد بود.