گوش در سگها و گربهها از چهار قسمت لاله گوش، مجرای گوش خارجی یا مجرای شنوایی، گوش میانی و گوش داخلی تشکیل شده است. شکل لاله گوش در نژادهای مختلف سگها متفاوت است ولی در گربهها به طور معمول به یک شکل و عمودی است. طراحی غضروف لاله گوش به شکلی است که میتواند امواج صوتی را متمرکز و به پرده صماخ منتقل نماید.
مجرای گوش خارجی در سگها حدود ۵ تا ۱۰ سانتیمتر طول و ۴ تا ۵ میلیمتر عرض داشته و L شکل است. این مجرا حاوی یک بخش عمودی و یک بخش افقی است. طول بخش عمودی امکان دارد به حدود ۵/۲ سانتیمتر برسد که به طرف پایین و کمی به سمت جلو انحنا مییابد. بخش افقی مجرای شنوایی کوتاهتر از بخش عمودی آن بوده و به طرف داخل امتداد دارد به همین علت دامپزشک هنگام معاینه کمی گوش را به سمت خارج و در جهت مجرای عمودی میکشد تا مجرای شنوایی به صورت مستقیم درآمده و قابل دیدن شود.
مجرای شنوایی حاوی غدد تولید کننده چربی (غدد سباسه) و غدد تولید کننده مواد مومی شکل (غدد سرومن) و فولیکولهای مو میباشد. ترشحات غدد سباسه و غدد سرومن با هم مخلوط شده و موم گوش را تشکیل میدهند که وظیفه حفاظت مجرای گوش خارجی با ثابت نمودن اجسام خارجی و مرطوب و منعطف نمودن پرده صماخ را بر عهده دارد. گوش میانی محفظهای است که وظیفه آن انتقال امواج صوتی از طریق استخوانچههای خود به گوش داخلی است و گوش داخلی هم کار دریافت امواج شنوایی و حفظ تعادل را به عهده دارد.
بیماریهای گوش از مشکلات رایج سگها و گربهها به شمار میرود. حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد سگها و ۶ تا ۷ درصد گربهها به انواع مختلف بیماریهای گوش مبتلا هستند. از آن جایی که گوش خارجی توسط پوست پوشیده شده است هر مشکلی که پوست آن قسمت را دچار آسیب کند میتواند سبب بروز مشکلاتی در گوش نیز گردد.
