جاپت
مقابله با افسردگی بعد از مرگ سگ

مقابله با افسردگی بعد از مرگ سگ

به‌روزرسانی: ۱۳ تیر ۱۴۰۵

فهرست مطالب این صفحه

برای بسیاری از افراد، از دست دادن سگشان حسی مشابه از دست دادن افراد نزدیک خانواده دارد. حتی برای بعضی ها این مساله تراژیک تر و شدیدتر است. شاید یکی از علت هایش این باشد که حیوانات خانگی ما طول عمر کوتاه تری دارند. م رگ حیوانات خانگی برای بسیاری از ما که عاشق آنها هستیم، می تواند تاثیرگذارتر از مرگ وابستگان یا دوستان باشد و شما هم اگر درگیر این موضوع هستید، بد نیست بدانید فقط افراد کمی هستند که مساله مرگ سگ شان هیچ تاثیری روی آنها ندارد. اما چرا؟ این اتفاق چگونه ما را تحت تاثیر قرار می دهد و چگونه می تواند ما را دچار افسردگی کند؟ مطلبی که می خوانید، به همین موضوع پرداخته است.

زمانی که سگتان می میرد، اهمیت این فقدان ممکن است از طرف سایرین درک نشود.

سگ ما سمبل بچه ای که نداریم

سگ ما می تواند برای ما سمبل خیلی چیزها باشد. شاید یک بچه، بچه ای که هنوز وجود ندارد یا کودک درون بیگناه ما، بازتاب والدین یا شریک ایده آل باشد، همیشه وفادار، صبور و مهربان، کسی که ما را بدون هیچ شرطی دوست دارد. یک همبازی یا خواهر و برادر. او بازتابی از خود ماست. تجسم تمام ویژگیهای مثبت و منفی که مادر خود تشخیص میدهیم یا کمبود آن را احساس می کنیم. یک سگ می تواند تمام این سمبل ها باشد، نقش اش در روزهای مختلف تغییر کند و برای هر فرد خانواده معنای چیز متفاوتی باشد.

ما درد داریم

زمانی که سگ می میرد، انتظار داریم که حتی اگر درد و نارحتی خود را مطرح نکردیم، وابستگان، دوستان و همکاران آن را بپذیرند. هرچند که رابطه شما و حیوانتان به ارزشمندی هرکدام از روابط شما با انسان هاست، اهمیت این فقدان ممکن است از طرف سایرین درک نشود. روند تاثر برای سگ تفاوتی با مغموم بودن برای مرگ یک انسان ندارد. تفاوت در ارزشگذاری سگ به عنوان یک موجودیت توسط خانواده و جامعه است.

ممکن است غم شما با عدم پاسخ از طرف یک دوست یا یکی از اعضای خانواده همراه شود. شما باید بدانید که برای عزاداری حیوانتان به تایید هیچ کس احتیاج ندارید و نیازی نیست احساسات خود را برای کسی توجیه کنید. افرادی که عمق غم شما را درک نمی کنند، مقصر ندانید. شادی مصاحبت با یک سگ رحمتی است که به همه داده نشده است.

کارهای زیادی هست که در این شرایط می توانید انجام دهید:

  • با خودتان صبور و مهربان باشید. این مهمترین کلید برای برخورد موثر باغم درونتان است. فقدانها واقعی و دردناک هستند و احساسات و خاطرات زیادی را بیدار می کنند. هر وقت متوجه شدید که آرزو دارید بهتر باشید و می خواستید این قضیه پشت سر گذاشته شود، به خودتان یادآوری کنید که روند احساسات شما نقطه پایان مشخصی ندارد. شما در غم هستید و با فشار به خودتان فقط احساس بدتری پیدا می کنید.
  • یک فرد همسو با خودتان را بیابید. حداقل یک شخص مطمئن را پیدا کنید که با او بتوانید راجع به فقدانتان صحبت کنید. اگر نمی توانید چنین فردی را پیدا کنید، از دامپزشک خود بخواهید که شخص دیگری که او هم به تازگی حیوان خود را از دست داده، به شما معرفی کند.
  • زندگی سگ خود را مرور کنید. می توانید این کار را با نوشتن تفکرات و احساسات خود یا تعریف کردن داستانهایی از حیوانتان برای فرد مطمئن تان انجام دهید. چه زمانی حیوان را گرفتید؟ برخی از خاطرات خاص او کدامها هستند؟ ویژگیهای منحصر به فرد او چه بود؟ برای چه چیزی بیش از همه دلتنگ خواهید شد؟ با این کار مواردی را که نمی خواهید فراموش کند، مرور خواهید کرد.
  • وسایل او را به تدریج واگذار کنید. معمولا ما باظرف غذا، جای خواب و پتوی حیوان مواجه می شویم و نمیدانیم با آن چه کنیم. قدم اول شاید این است که آنها را به جایی غیر از جای همیشگی شان انتقال دهیم. برای نمونه، جای خواب او را از اتاق خواب بیرون ببرید. این کار جابه جایی و دل کندن از آنها را راحت تر می کند. زمانی که آمادگی داشتید، آویز گردن او را به جاکلیدی خود اضافه کنید. وسایل او را در یک جعبه بگذارید و جای خواب او را به یک سازمان حمایت از حیوانات اهدا کنید.
  • یاد او را زنده نگه دارید. یک درخت بکارید یا باغچه ای درست کنید. اینها می توانند نشانه ای زنده برای یادآوری در سال های آینده باشد. این دوره، مقطعی ناراحت کننده است. زمانی که مجبوریم استراتژیهایی برای گذار از این بازه پیدا کنیم، زمانهایی پیدا خواهد شد که برای سوالات دردناک خود یا کارهایمان پاسخی نخواهیم داشت تا ما را تسکین دهند.

نویسنده: تنگین کهریزی

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها

فهرست مطلب

پیشنمایشی از کل مطلب

دیدگاه‌های برجسته

منتخب نظرات خوانندگان

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها