بهتر است کمی به معرفی ببر دندان خنجری بپردازیم. ببر دندان خنجری یا Machairodont، نام تیرهای از گربهسانان است. چاقو دندانان یا Smilodon یا به غلط ببر دندان شمشیری احتمالا شناخته شدهترین ببر دندان خنجری است که در دوره پلایستسیس (۵/۲ میلیون سال پیش – ١٠٠٠٠ سال پیش) در شمال آمریکا زندگی میکرده است. یکی از بزرگترین کلکسیونهای فسیلهای این جانور از گودالهای قیر (La Bera) به دست آمده است. ٣ گونه از این سرده شناخته شده است که آنها در اندازه و اندام متفاوتاند.

با وجود این، چاقو دندان (ببر دندان خنجری) ساختاری با استحکامتر از گربههای امروزی داشته است، مخصوصا با دستهای جلویی به خوبی تکامل یافته ودندانهای نیش بالایی بلند خارقالعاده که اندازه آن در بعضی گونهها تا حدود ۲۰ سانتیمتر هم بوده و از دهان آنان حتی وقتی دهانشان بسته بوده ,بیرون کشیده میشده است.
فک این جانور از گربههای امروزی قابلیت بازشدن بیشتری داشته است و دندانهای نیش بالایی باریک و شکننده بودند، طراحی شده و سازگار برای کشتن دقیق و همچنین از ببرهای امروزی عموما قوی هیکلتر بودند.آروارههای این حیوانات برخلاف سایر گربههای هم اندازه شان بسیار ضعیف عمل میکرده و قدرت شکارگریشان را مدیون دندانهای نیش بلندشان بوده اند.
ببرهای دندان شمشیری قادر بودهاند که آرواره خود را تا ۱۲۰ درجه باز کنند و این در حالیست که یک شیر تنها قادر است تا ۶۵ درجه، دهان خود را بگشاید. این ویژگیها چاقو دندان (ببر دندان خنجری) را به یک شکارچی متبحر در شکار گیاه خواران بزرگ مانند گاومیش آمریکایی و شتر و همچینین فیلها و ماموتها تبدیل میکرده. در واقع به دلیل این ویژگیها ببرهای دندان خنجری نسبت به ببرها و شیرهای کنونی در کشتن طعمههای بزرگ موفقتر عمل میکردهاند.

چاقودندان (ببر دندان خنجری) احتمالا در محیطهای بسته مانند بوته و جنگلها که پوشش لازم برای کمین و غافلگیرکردن شکار ایجاد میکرده، زندگی مینموده است. وابستگی این جانور به حیوانات بزرگ ممکن است دلیل انقراض این جانور باشد. اندازه این جانور به طول ۱/۱ تا ۵/۱ متر و ارتفاع حدود ۱ متر بوده است. دانشمندان درمورد اینکه آیا چاقودندان یک حیوان اجتماعی بوده یا نه بحث و گفتگو میکنند.
شباهت واکنشهای شکارچی به درخواست کمک و رواج صدمات التیام یافته میگوید که این جانوری اجتماعی بوده درحالی که که مغز کوچک و محیط زندگی دارای پوشش گیاهی میگوید که جانوری تنها و منزوی بوده است. چندین فسیل نشانههایی از آنکیلوزینگ اسپاندیلیتیس و آرتریتیس را نشان میدهند.

گونههای چاقودندان (ببر دندان خنجری) به عنوان بزرگترین گربهسانهای تاریخ شناخته میشوند، میتوانند وزنی بیش از ۵۰۰ کیلوگرم داشته باشند. چاقودندان (ببر دندان خنجری) در پایان پلیستوسن، حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد که شاهد انقراض بسیاری از دیگر پستانداران گیاهخوار و گوشتخوار بزرگ بود،منقرض شد. انسان پیش از تاریخ، که خود را در همان زمان به شمال آمریکا رسانید و به شکار بسیاری از گونههایی ناپدید شده میپرداخت، اغلب به عنوان مسئول این موج انقراض شناخته میشود.
برخی دیگر گفتهاند کردهاند که در پایان عصر یخبندان این انقراض رخ دادهاست. متاسفانه روند تخریب جنگلها توسط انسان و ساخت و سازهای بی رویه و در مواردی شکار ببرها، سبب شده است که برخی گونههای ببرها نیز در معرض خطر انقراض قرار گیرند. به امید آنکه تنوع زیستی گره زمین همواره حفظ شود.