بعضی از علل مرگ و میر نوزادان در سگ ها، طولانی شدن مدت زمان زایمان، هیپوکسی و سخت زایی است. این مشکلات می تواند ناشی از علل فیزیولوژیک یا علل رفتاری و حتی محیطی باشد. بعضی از مرگ و میر نوزادان، از مشکلات ژنتیکی در حیوان یا برخی عفونت ها ناشی می شود. به هر حال مطالعات نشان میدهد که ۲۰ تا ۳۰ درصد از کل توله سگ ها مرده به دنیا می آیند. آن هم قبل از ۶ ماهگی. اما گاهی حیوان برای به دنیا آوردن توله ها نیاز به کمک پیدا می کند.
این کمک گاهی ممکن است جراحی و انجام عمل سزارین باشد. برای تشخیص اینکه آیا سگ شما به این عمل نیاز دارد یا نه، غیر از مشاهده وضعیت، واسطه به استنباط خودتان است. اگر استنباطتان این است که اوضاع نرمال و طبیعی به نظر نمی رسد و مراحل پیشرفت زایمان یا حاملگی غیرعادی است، هر چه سریعتر به دامپزشک مراجعه کنید تا از مرگ حیوان و توله هایش تا حد امکان جلوگیری کرده باشید. البته دامپزشکان در نهایت تصمیم نهایی برای انجام عمل سزارین را بر عهده صاحب حیوان می گذارند.
به هر حال این عمل ممکن است خطراتی را برای حیوان به همراه داشته باشد و دامپزشکان ترجیح می دهند ضمن توضیح وضعیت حیوان، تصمیم نهایی را به خود شما واگذار کنند. شاید بهترین کار برای شما این باشد که سوال پزشک را به خود او برگردانید تا تصمیم گیری برایتان راحت تر شود. به دکتر بگویید: اگر شما جای من بودید، چه می کردید؟
آزمایش های پیش از عمل بستگی به سن و سال و وضعیت سلامت عمومی حیوان دارد. برای سگ های جوان که سلامت خوبی دارند، حداقل آزمایش ها لازم است. در این حد که دامپزشک باید مطمئن شود حیوان، حامله شده و الان وقت زایمانش است.
