راهنمای نگهداری میگو آکواریوم آب شیرین + فواید و قیمت

نگهداری میگو کار لذتبخشی است و در مدت زمان کوتاهی با رفتار این موجود کوچولوی دوست داشتنی آشنا خواهید شد. میگوهای آکواریوم در رنگهای مختلفی پرورش داده شده اند و مانند برخی از گونه هایی که دیگر نمی توان نام ماهی را بر آنها نهاد، مقاومت درونی خود را از دست نداده اند. برای نگهداری از میگو چند عامل اولیه را باید در نظر بگیرید.

میگو سخت پوستی ۱۰ پاست که به خرچنگ ها، شاه میگوها و خارچنگ ها ارتباط دارد. میگوهای آب شیرینی که به طور عمده توسط آکواریوم داران نگهداری می شوند، از خانواده Atyidae یا Palaemonidae هستند.

به طور عمده دو دست جلویی میگوها چنگ آنها محسوب شده، سه دست بعدی برای راه رفتن به کار رفته و پنج پای عقبی برای شنا کردن و نگهداری تخمها (در جنس مونث) استفاده می شود. در سر میگوها پنج زائده وجود دارد که برای اعمالی نظیر بوییدن، لمس کردن، درک جریان آب، جویدن و نگه داشتن غذا به کار می روند.

میگوهایی که در آکواریوم نگهداری می شوند اغلب همه چیز خوار هستند و هر غذایی که بهشان داده شود، می خورند. برخی میگوها قادر به ش کار ماهیهای مریض و زخمی یا حتی دیگر میگوها هم هستند. بنابراین قبل از افزودن هر ماهی یا میگویی به آکواریوم به خوبی در مورد نوع تغذیه یا نحوه شکارشان اطلاعات کسب کنید.

تمامی میگوها پوست اندازی دارند. در طول آن مدت نباید مزاحمتی برای میگو ۔ ایجاد شود. بعد از افتادن پوست، بدن آنها بسیار نرم است و به راحتی آسیب می بیند. پس از حدود ۲۴ ساعت بدن میگو شروع به سفت شدن می کند.

نکته: بیشتر ماهی ها بچه میگوها را می خورند. اگر می خواهید که بچه میگوهایتان زنده بمانند، آنها را از ماهی ها جدا کنید. تنها برخی ماهی ها مانند اوتو کاری به بچه میگوها ندارند.

اگر می خواهید میگو نگه دارید، سوالات زیر را از خود بپرسید: آیا سیکل ازت آکواریومتان کامل شده است؟ آیا موجوداتی در آکواریوم هستند که ممکن است میگو را اذیت کرده یا بخورند؟ آیا تا به حال از داروهایی بر پایه مس در آکواریوم استفاده کرده اید؟ آیا می دانید که میگوها نسبت به تغییرات شیمیایی آب حساس هستند؟

اگر قصد دارید همراه میگو از تعدادی ماهی هم نگهداری کنید، بهتر است اندازه میگو را در نظر داشته باشید. ماهی ها به آسانی می توانند میگو را در زمان پوست اندازی بکشند؛ تازه اگر نتوانند آن را به طور کامل بخورند. از جمله ماهی های مناسب می توان به ماهی معمولی زنده زا، ماهی های اوتو و اغلب پلکوسهای کوچک اشاره کرد.

قرار دادن سایر بی مهرگان در تانک ایده بسیار خوبی است زیرا تقریبا شرایط زندگی یکسانی با میگو دارند. حلزون بهترین گزینه موجود است. البته فراموش نکنید که از خرچنگ، خار چنگ و برخی گونه های بزرگ میگو استفاده نکنید زیرا مطمئنا میگوی نازنین شما را طعمه خودشان می کنند.

تغذیه میگوها کار بسیار آسانی است. کافی است تکه های ویفر مخصوص یا پلت را در آب بیندازید. از کرمهای خونی هم به عنوان تشویقی استفاده کنید. ترجیحا غذای میگو باید بر پایه جلبک باشد. به طور کلی تغذیه میگو شبیه ماهی های کف خوار است. البته توجه داشته باشید میگو کلا موجود کم غذایی است و حتی کمتر از یک ماهی با اندازه متوسط غذا می خورد؛ بنابراین حواستان باشد که بیش از حد به او غذا ندهید.

توجه داشته باشید که برخی گونه های میگو ممکن است نیازهای زیست محیطی متفاوتی داشته باشند. موارد نام برده شده در این گزارش برای اکثر میگوها قابل استفاده است اما بهتر است قبل از خرید هر نوع میگو در مورد خصوصیات منحصربه فردش تحقیق کنید. اگر از مواد شیمیایی بر پایه مس در تانک خود استفاده کرده اید، باید بدانید شرایط را برای نگهداری اکثر بی مهرگان نامساعد کرده اید و ممکن است موجب مرگ آنها شوید.

میگوها موجودات کوچک واقعا سازگاری هستند. دمای ۶۰ تا ۸۰ درجه فارنهایت و ph بین ۶-۸ شرایط مناسبی برای نگهداری آنها به ش مار می رود. آنها باید در تانکی با سیکل ازت کامل نگهداری شوند زیرا آنها هم مانند دیگر موجوداتی که در آکواریوم دارید، به آمونیاک و نیتریت حساس هستند.

هوادهی مخزن هم باید به خوبی رعایت شود زیرا میگوها به سطوح پایین اکسیژن حساسند. اندازه تانک در بهترین حالت حدود پنج گالن برای گونه های کوچک و ۱۰ گالن برای گونه های بزرگ تر است. توجه داشته باشید که برخی گونه های میگو ممکن است نیازهای زیست محیطی متفاوتی داشته باشند.

موارد نام برده شده در این گزارش برای اکثر میگوها قابل استفاده است اما بهتر است قبل از خرید هر نوع میگو در مورد خصوصیات منحصر به فردش تحقیق کنید. اگر از مواد شیمیایی بر پایه مس در تانک خود استفاده کرده اید، باید بدانید شرایط را برای نگهداری اکثر بی مهرگان نامساعد کرده اید و ممکن است موجب مرگ آنها شوید.

البته می توانید قبل از اضافه کردن میگو به تانک، از ماده از بین برنده مس در فیلتر استفاده کرده یا بستر را به کل تعویض کنید. همچنین اگر از فیلترهای کنیستر یا HOB استفاده می کنید، یک اسفنج در ورودی فیلتر قرار دهید زیرا ممکن است میگو داخل فیلتر کشیده شده و کشته شود. حتی اگر این فیلتر باعث مرگ میگو نشود، امکان دارد موجب گیر کردن و زخمی شدن آن شود. با قرار دادن اسفنج کمی از جریان فیلتر کاهش می یابد اما از کشته شدن میگو جلوگیری می شود.

میگوهای زیر  برای افرادی که به تازگی تصمیم به نگهداری از این آبزی دوست داشتنی دارند پیشنهاد می شود:

میگو چری

اندازه: ۵/۲ تا ۷/۲ سانتیمتر (ماده ها بزرگتر هستند) پی اچ ۵/۶ تا ۷
دما: ۶۰ تا ۷۸ درجه فارنهایت
این نوع میگو به رنگ قرمز بوده و به آسانی تکثیر می شود. این میگوها برای افراد تازه کار، آبزی مناسبی به شمار می روند.

میگوی شیشه ای یا شبح میگو

اندازه: ۲/۵ تا ۳/۵ سانتی متر (ماده ها بزرگتر هستند) پی اچ ۵/۸ تا ۶
دما: ۶۰ تا ۷۸ درجه فارنهایت 
شبح میگوها شفاف هستند و به خاطر ظاهر شیشه ایشان این طور نامگذاری شده اند. اغلب آنها را به عنوان غذای زنده به فروش می رسانند.

میگوی تایگر

اندازه: ۵/۲ تا ۷/۲ سانتیمتر (ماده ها بزرگتر هستند) پی اچ ۵/۵ تا ۷/۶
دما: ۶۰ تا ۷۸ درجه فارنهایت
رفتار میگوهای تایگر شبیه به میگوهای چری است.

میگو آمانو

اندازه: ۳/۸ تا ۵ سانتی متر (ماده ها بزرگتر هستند) پی اچ ۵/۶ تا ۷
دما: ۶۰ تا ۸۰ درجه فارنهایت
میگوهای آمانو جلبک خوارهای حرفه ای هستند و به همین خاطر معمولا در تانک های گیاهی نگهداری می شوند. اگر غذای دیگری در دسترس شان نباشد، ممکن است به خوردن خزه روی بیاورند.

قیمت میگوهای آکواریومی با توجه به زیبایی و برخی فاکتورهای دیگر متنوع است. از میگوی نارنجی گرفته که ارزانترین نوع میگوهاست با قیمتی حدود ۲۰ هزار تومان تا بلک دویل که تقریبا گرانترین است و به حدود ۵۰۰ هزار تومان می رسد.

نویسنده: شادی حسن پور