ترمز شدید راننده نمیتواند جلو حادثه را بگیرد. گربه بیچاره لنگ لنگان و وحشت زده خود را از زیر ماشین بیرون میکشد و کشان کشان به سمت پیادهرو میرود. راننده به حیوان بی گناه چشم دوخته و نمیداند چه کار کند. بوق خودروها وادارش میکند چشم از حیوان مصدوم بردارد و حرکت کند. اما این فکر که گربه دست و پا شکسته که او مقصر این اتفاق برایش بوده است چطور به زندگی خود ادامه خواهد داد، رهایش نمیکند. این اتفاقی است که بسیاری از رانندگان تجربه کرده یا به چشم دیدهاند، اما غالبا نحوه برخورد با این اتفاق را نمیدانند.
هرچند به گفته دکتر علی تقی پور، دامپزشک، «راه راست این است که حیوان مصدوم را سریع به یک مرکز دامپزشکی برساند.» اما هزینههای درمانی این حیوانات یکی از دلایلی است که باعث میشود رانندهها در چنین حوادثی به جای پدال ترمز، پدال گاز را بفشارند.
تقی پور برای رفع این نگرانی هم نسخهای دارد: «وقتی حیوانی را با وضعیت اورژانسی برسانند و ادعا کنند که از پس هزینههای درمانیاش برنمیآیند، مراکز دامپزشکی از برخی محلها این هزینهها را تامین میکند. برای اقدامات بعدی که پرهزینهتر است مانند جراحی هم میشود از تشکلهای مردمی و انجمن حمایت از حیوانات کمک گرفت.»
وی تاکید میکند: «مراکز درمانی وظیفه ندارند هر حیوان تصادفی را بدون دریافت هزینه درمان کنند ولی دست کم راهی پیش پای آن شخص قرار میدهند. یعنی اگر یک شهروند این قدر احساس مسئولیت کند که پس از تصادف با یک حیوان، آن را به مراکز درمانی منتقل کند، برای تامین هزینههایش هم میشود فکری کرد. دست کم مراکز درمانی او را به فعالان حقوق حیوانات معرفی میکنند تا با پیگیریهای خودش بتواند هزینه درمان را دریافت کند.» او میگوید: «یکی از بیشترین مراجعات ما حیوانات تصادفی است. گاهی راننده یا شاهد حادثه حاضر است میلیونها تومان هزینه کند تا حیوان مصدوم به حالت اولیه برگردد.»
