اگر تازه تصمیم گرفتهاید گربه دومی به خانه بیاورید یا همین امروز یک بچهگربه یا گربه بیسرپرست پیدا کردهاید، این سؤال ذهنتان را درگیر کرده که «آیا گربه قدیمیام او را قبول میکند؟». خبر خوب این است که اکثر گربهها، اگر فرآیند آشنایی درست و بهاندازه کافی تدریجی پیش برود، میتوانند یاد بگیرند در کنار هم زندگی کنند؛ خبر مهمتر این است که نحوه انجام همین چند روز و چند هفته اول، تعیینکننده رابطهای است که این دو گربه تا سالها با هم خواهند داشت.
گربهها برخلاف سگها بهطور طبیعی گونهای گلهزی و اجتماعی نیستند؛ اجتماعیبودن در آنها اکتسابی و وابسته به تجربه است، نه یک غریزه پیشفرض. وقتی گربهای بدون آمادهسازی و بهصورت ناگهانی وارد قلمرو گربه دیگر میشود، همان چیزی رخ میدهد که دامپزشکان آن را «استرس مزمن» مینامند: کاهش اشتها، اجتناب از جعبه خاک، پرخاشگری، ادرار نشانهگذاری و در موارد بد، دعوای فیزیکی و آسیب واقعی. بخش بزرگی از کامنتها و پرسشهای رایج درباره این موضوع، دقیقاً از همین جا سرچشمه میگیرد: عجله در معرفی، نه از سر بیتوجهی، بلکه از سرِ ندانستن مسیر درست.
در این راهنما، مرحله به مرحله و بر اساس دستورالعملهای بهروز مراکز معتبر رفتارشناسی و دامپزشکی گربه (از جمله انجمن دامپزشکان گربه آمریکا، مرکز سلامت گربه دانشگاه کرنل، دانشگاه کالیفرنیا دیویس و سازمان بینالمللی مراقبت از گربه) توضیح میدهیم که چه زمانی باید هر مرحله را شروع کرد، چه نشانههایی یعنی «آمادهاید بروید مرحله بعد» و چه نشانههایی یعنی «باید یک قدم عقب بروید». نکته مهم را همین ابتدا بگوییم: زمان لازم برای هر جفت گربه متفاوت است و میتواند از چند روز تا چند هفته یا چند ماه طول بکشد؛ این طبیعی است و به معنی شکست نیست.
