ایورمکتین (آیورمکتین) ترکیبی از اورمکتینها است که از فعالیت میکروارگانیسم استرپتومایسین آورمیتیلیس به دست میآید. این دارو بر روی مراحل بالغ و نابالغ کرمهای گرد معده و روده، کرمهای ریوی، لارو کرمهای مهاجر، لارو مگسهای مولد میاز، لارو کرمهای داخل بینی و همچنین بر روی آلودگیهای ناشی از انگلهای خارجی و بندپایان مؤثر میباشد.
این ترکیب به عنوان یک داروی ضد انگل تزریقی و خوراکی برای دامهای بزرگ و کوچک کاربرد دارد و مصرف آن در حیوانات خانگی بیشتر به منظور پیشگیری و نابودی انواعی از آلودگی های انگلی جلدی نظیر کنهها و جربهای مزاحم (دمودکس، سارکوپتس و …) قابل استفاده است.
آیورمکتین (ایورمکتین) به خصوص برای پیشگیری از آلودگی کرم قلب در سگ ها نیزاستفاده میشود.
مصرف ایورمکتین در سگ هایی با سن کمتر از ۶ هفته توصیه نمیشود.
در گربهها این دارو بیشتر برای درمان بیماری های بوجود آمده بوسیله جرب هائی که در ناحیه گوش گربه ها فعال هستند قابل استفاده است.
امروزه دامپزشکان برای مبارزه با انگل های جلدی پرندگان زینتی با احتیاط کامل، مالیدن موضعی یک قطره از ایورمکتین (آیورمکتین) را بر روی قسمتی از بدن پرنده که به نسبت پرهای کمتری دارد مرسوم کرده و مناسب میدانند.
حاشیه امنیت مصرف ایورمکتین به نسبت بالاست اما استفاده بیش از حد آن ها موجب میدریازیس و لرزش می شود.
البته بعضی از نژادها حساسیت بیشتری نسبت به این دارو از خود نشان می دهند که از جمله آن ها سگ گله اسکاتلندی و نژاد کولی است.
در حدود ۵ درصد از سگهای آلوده به انگل میکروفیلاریا با مصرف این دارو نشانه هائی از استفراغ، لرزش، نارسائی دستگاه تنفس نشان میدهند که البته در بین آن ها مرگ و میر به ندرت مشاهده شده است.
در مصرف همزمان این دارو با فرآورده های دارویی دیگر تداخل دارویی فابل ملاحظه ای مشاهده نشده است و تجویز آن در هنگام حاملگی حداقل در دوران ابتدائی اشکالی ندارد.
لازم به ذکر است که مصرف این دارو به صورت تزریقی فقط باید در زیر جلد انجام شود و تزریق داخل وریدی و عضلانی آن بسیار مخاطره آمیز خواهد بود.
رعایت شرایط بهداشتی در حین تزریق بسیار مهم و ضروری است و در بعضی مواقع مشاهده شده که موضع تزریق ایورمکتین (آیورمکتین) متورم و دردناک میشود که این عارضه موقتی بوده و بدون هرگونه مداوا برطرف میشود.
با توجه به سیر تکاملی انگل های مولد هیپودرما کنترل و درمان آلودگی باید در فصول مناسب و متناسب با سیر تکاملی انگل انجام پذیرد تا نتایج بهتری حاصل شود.
باقیمانده دارو به علت ماندگاری زیاد در طبیعت باید معدوم شود چرا که حضور آن ها در خاک و سپس ورود آن ها در آب های جاری میتواند در مزارع پرورش ماهی خطر آفرین باشد.
مقدار مصرف در سگ و گربه ۲/۰ میلیگرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن است که درآلودگی های شدید به فاصله ۲ هفته باید تکرار گردد.
