بهروزرسانی: ۱۳ تیر ۱۴۰۵فهرست مطالب این صفحه
پرندگان به شدت با طبیعت مانوس هستند و کامیابی آنها در نحوه تربیت و قرار گرفتن در گروه و تعاملهای پیاپی هست. بسیاری از گونههای پرندگان، حیوانات خانگی بامزه و سرگرم کنندهای می شوند. اگر شما به نگهداری از یک پرنده فکر میکنید، لازمه آن تهیه لانهای مناسب، رژیم غذایی کامل و چشم برنداشتن از وضعیت بهداشتی آن است. مکملهای غذایی و تعامل با پرنده نیز باعث هوشیاری و سرزندگی پرنده میشود.
هرچه قفس بزرگتر باشد برای پرنده بهتر است. پس تا جایی که فضای خانهتان اجازه میدهد، قفس را بزرگ انتخاب کنید. اندازه متعارف برای تعیین عرض قفس، حداقل دو برابرفاصله طول دوبال پرنده از هم هست. قابلیت پرواز کردن در قفس در مسافتی کوتاه برای برخی پرندهها ملاک مهمی برای تضمین سلامتی آنها است. برخی دیگر از استانداردهای لازم در این زمینه عبارتند از:
قفس گرد برای پرنده مناسب نیست. علاوه بر اینکه فضای کمتری در اختیار پرنده قرار میدهد، گوشهای در آن وجود ندارد تا پرنده احساس امنیت کند. همچنین باعث چرخیدن پرنده به دور خود شده و مشکلات رفتاری پرنده را تشدید میبخشد.
هیچگاه بیش از یک پرنده را در یک قفس کوچک نگه ندارید. پرندگان به فضایی نیاز دارند تا در آن کاوش کنند، پرواز کنند و از سایر پرندگان جدا شوند؛ پس هرچه تعداد پرنده در قفس بیشتر باشد، فضای قفس نیز باید بزرگتر شود. قفسهای آلونک مانند پرندگان برای نگهداری تعداد زیاد آنها مناسب میباشد.
قفس باید داخل خانه و در اتاقی باشد که رفت و آمد در آن مکرر باشد. پرندگان موجوداتی اجتماعی هستند و قرار گرفتن در اتاقی ایزوله، آنهارا ناراحت میکند. به یاد داشته باشید که اگر نیاز مکرر به نظافت قفس دارید، آن را در مکانی با قابلیت دسترسی آسان آویزان کنید.
این کار نظافت را آسانتر میکند. کاغذها را در زیر قفس قرار دهید و کاغذی جدید را برای استفاده روز بعد، جایگزین کاغذ قبل کنید.
یک رژیم استاندارد برای پرورش پرنده شامل ۷۵% دان پلت و ۲۵% آن مشابه هرم غذایی انسان میباشد. از آنجا که رژیم دقیق مورد نیاز، بستگی به گونه پرنده دارد، در اطلاع یافتن از رژیم پرورشی، نیازبه صحبت با دامپزشک پرندگان ضروری است. اما بعد از مدتی خود شما متوجه الگوهای غذایی مورد پسند پرندهتان میشوید.
این عمل به تنوع رژیم غذایی و معتدلتر شدن آن کمک میکند. همچنین مخلوطی از میوهها و غذاهای متنوع برای پرندگان نیز جالب خواهد بود. برای مثال انواع مختلف میوه و سبزی را مثل پرتقال، بلوبری، اسفناج و کرفس را خرد کرده و برای پرنده خود سرو کنید.
باید ظرف آبی فراهم شود و درون آن هر روز آب با درجه حرارت معمولی پر شود. به پرندهتان در ظرفی بزرگ و کم عمق آب بدهید زیرا نوشیدن از ظرف عمیق میتواند برای آنها مشکل آفرین و باعث خفگی شود. ظرف آب را هر روز تعویض کنید تا از تازه بودن آن مطمئن شوید.
ظرف آب و غذای پرنده نباید در زیر شاخهها و میلههای داخل قفس قرار بگیرد. زیرا دراین حالت اغلب مدفوع پرنده به داخل ظروف غذا افتاده که اصلا بهداشتی نیست. بلعیدن مدفوع توسط پرنده میتواند بسیار بیماریزا باشد.
این عمل میتواند مشابه با زمانهایی باشد که شما غذا میخورید یا در زمانی دلخواه مثلا ۴ بعدازظهر صورت گیرد. بنابراین انتخاب زمان برای این عمل و رعایت کردن آن باعث میشود پرنده بداند که چه زمانی انتظار غذایش را داشته باشد. اگر میخواهید زمان بندی طبیعی تغذیه پرنده را به طور دقیق رعایت کنید، در حدود نیم ساعت بعد از طلوع آفتاب و قبل ازغروب آن، این کار را انجام دهید. در طول روز مقدار کمی میوه یا سبزی را میتوانید داخل قفس قرار دهید.
شما میتوانید زمان غذا دادن را با تبدیل این زمان به زمانی پر تحرک برای پرندهتان لذت بخشتر کنید. برای مثال در صورت تغذیه قطعهای خوراکی از دستانتان به شیوهای مشخص و با سرعت عمل بالا، پرنده خود را تشویق کنید.
مطمئن شوید که آنها برای پرنده ایمن بوده و پنجه یا منقار آنها درون آن گیر نمیکند. آویزان کردن آینه وزنگوله از بهترین اسباب بازیهای پرندگان محسوب میشوند. از نداشتن فضاهای کوچک درون زنگوله مطمئن شوید زیرا ممکن است پای پرنده داخل آن گیرکند.
هرازگاهی آنها را عوض کنید. پرندهها از اسباب بازیهای تکراری خسته میشوند. با خرید اسباب بازیهای جدید، تفریحات پرنده غنیتر و احتمال پر ریزی و سایر نشانههای افسردگی در او کاهش مییابد. مخصوصا آنها از اسباب بازیهای جویدنی چون مخروط کاج، طناب یا چوب درخت کاج لذت میبرند.
پرندهها اکثر اوقات خود را بر روی شاخه نشینها میگذرانند. پس چند شکل مختلف در ارتفاعهای متفاوت نصب کنید. ترجیحا در دوطرف قفس، تا پرنده پرواز و تمرین بیشتری بکند. برای تنوع بیشتر از شاخههای طبیعی درختان نیز میتوانید استفاده کنید. این عمل باعث ساییده شدن نوک و ناخن های پرنده شده و از کار شما میکاهد.
این کار نیاز پرنده به تحرک برای یافتن غذا را تامین میکند. شما میتوانید غذا را به میلههای قفس گیر داده یا آنرا درون اسباب بازی یا سایر مکملها پنهان کنید و یا آن را از سقف قفس آویزان کنید. همه اینها برای ارضای نیاز غریزی جست و جو بوده و به نوعی تحریکی ذهنی به حساب میآیند.
ابتدا از امن بودن محیط اتاقی که پرنده را برای جست و جو از قفس بیرون میآورید، مطمئن شوید. همچنین از امن بودن لوازمی که در اتاق وجود دارند. شما باید پردهها را بکشید، در صورت وجود ریسمان در داخل اتاق آنها جمع کنید، در سرویس بهداشتی را ببیندید و از خاموش بودن رادیاتور داغ یا شومینه مطمئن شوید. همچنین دودکش شومینه را مسدود کنید زیرا ممکن است پرنده به داخل آن رفته و گیر کند.
این کار به پرنده حس آزادی میدهد و احساس لذت را جایگزین حس سکون داخل قفس میکند. عدم وجود این اعمال ممکن است منجر به گاز گرفتن، جیغ زدن، پرکنی یا ایجاد ترس در پرنده شود. ازین رو این کار امری بسیار مهم در شاداب نگه داشتن و متعادل بودن پرنده محسوب میشود.
پرندهها مشتاق برقراری ارتباط با انسانها هستند و اگر تمام روز در قفس رها شوند، احساس افسردگی، تنهایی و بیماری میکنند . هرچه بیشتر ارتباط فیزیکی با آنها برقرار کنید، آنها با دیدنتان مشتاقتر شده و با جیک جیک، سوت زدن و با زبان خودشان از شما خوش آمدگویی میکنند.
تمرینات روزانه برای تمای پرندههای اهلی قابل دست گرفتن توصیه میشود. پرندهها عاشق تعامل و بازی همراه با صاحبشان هستند و اگر بتوانید پرنده را صحیح از قفسش رها کنید، این عمل لذت بخشتر هم میشود. خروج از قفس عمل تعیین کننده برای داشتن رابطهای سالم با پرنده هست. محبوس شدن در قفس برای پرندهای که توانایی پرواز مسافتهای طولانی در محیط زیست طبیعی را داراست بسیار درد آور است.
توجه متناوب باعث جلوگیری از حس تنهایی و بیحوصلگی در پرنده میشود و شادابی و سلامتی را برای آن به ارمغان میآورد. توجه در سطحی مناسب میتواند خجالتی بودن در برخی از پرندهها که خصیصهای از آن گونه هست را کاهش دهد.
صاحبان ابتدایی پرندگان معمولا خواستار پرندههایی کوچک یا متوسط هستند تا بتوانند آنها را بر روی شانههایشان سوارکنند. درحالی که اگر پرندهشان شما را مانند سایر نشیمنگاههایش بداند، ممکن است روی شما مدفوع کند، صورت یا گوش شما را گاز بگیرد و یا سعی در بلعیدن جواهراتتان کند. اگر میخواهید این اتفاق نیافتد، به پرنده آموزش دهید که روی شانه شما رفته و به محض قرار دادن انگشتانتان در کنار شانه، پرنده بر روی دستتان پایین آید.
قبل از به خانه بردن پرنده آن را به صورت صحیح کاملا وارسی کنید. دامپزشک حداقل باید سالی یک بار پرندهتان را مورد معاینه قرار دهد. همه دامپزشکان صلاحیت بررسی پرندگان را ندارند و یا هنوز تخصص لازم را پیدا نکردهاند پس پرنده را نزد دامپزشکی متخصص ببرید.
پرندهها بسیار در آراستن خود استعداد دارند و خود را به طور کامل در تشتی از آب، پاکیزه میکنند. ظرف به اندازهای بزرگ باشد که پرنده بتواند در آن حمام کند. همچنین باعث خنک شدن پرنده در هوای گرم میشود پس به هنگام بالارفتن بیش از حد درجه حرارت محیط، این کار موثر است.
یک قفس تمیز احتمال ابتلا به بیماریهای باکتریایی، قارچی و ویروسی را کاهش میدهد. تنظیف قفس از فضولات پرنده در سلامتی آنها بسیار موثر است. همچنین پرندهای که در محیط تمیز زندگی میکند بسیار فعالتر و سرحالتر از پرندهای است که در قفسی مملو از چرک و کثیفی بسر میبرد. برای تمیز نگهداشتن قفس:
در برخی پرندگان از جمله طوطیسانان، جلوگیری از پروازهای خطرناکی که منجر به برخورد با اشیا میشود، ضروری است. در رابطه با این نیاز پرنده با دامپزشکی مجرب صحبت کنید. در بسیاری از موارد نیاز به بستن بال پرنده نیست.
اکثر پرندگان علائم مشابهی را به هنگام سرمازدگی یا گرمازدگی از خود بروز میدهند و شما باید به سرعت هرچه تمام تر شرایط محیطی را سامان بدهید چرا که احتمال بالای مرگ برای پرندهتان وجود دارد. به طور کل، اکثر پرندههای خانگی، هوایی کمی خنک در داخل خانه (۲۱ درجه سانتیگراد) را ترجیح میدهند. مواردی که باید زیر نظر بگیرید عبارتند از:
نویسنده: مهدی کمال زاده
در حال بارگذاری دیدگاهها
پیشنمایشی از کل مطلب
منتخب نظرات خوانندگان
در حال بارگذاری دیدگاهها
