شرکت DreamWorks Animation، با بهرهگیری از بازیگر مطرح و نامآشنای دنیای سینما یعنی خانم آنجلینا جولی، به خوبی توانسته روح یک شخصیت واقعی را در پیکر استاد ببری بدمد. در تمام بخشهای این انیمیشن، هماهنگی بینظیری میان صدای خانم جولی و حرکات استاد ببری میبینیم.
این هماهنگی، در سکانسهایی که استاد ببری در حال انجام مبارزه فیزیکی است، به حداکثر خود میرسد. ناگفته نماند که استفاده از صدای افراد مشهوری همچون خانم آنجلینا جولی یا آقای جکی چان هم به موفقیت این اثر کمک شایانی کرده است.
حال قصد داریم که کمی دقیقتر استاد ببری را از نظر جانور شناختی معرفی کنیم. همان طور که از اسم این شخصیت مشخص است، با جانوری به نام ببر مواجه هستیم.
ببر جانداری با نام علمی Panthera tigris می باشد که دارای زیرگونههای متعددی است. اکثر ما نام ببرهای سیبری، بنگال یا مازندران (منقرض شده) را شنیدهایم. اما زیرگونههای دیگری هم از ببر وجود دارد.
از جمله ببر سوماترایی، ببر هندوچینی، ببر مالایی، ببر جنوب چین، ببر بالی (منقرض شده) و ببر جاوه (منقرض شده). در میان این زیرگونهها، ببر بنگال پرشمارترین زیرگونه و ببر سیبری بزرگترین نوع آن است. ببر مالایی هم به شدت در معرض انقراض است.
با معرفی انواع زیرگونههای ببر، سؤالی که به ذهن اکثر ما خطور میکند، این است که استاد ببری متعلق به کدام یک از زیرگونههای ببر است؟ جواب این سؤال را میتوان با توجه به موضوع اصلی انیمیشن Kung Fu Panda به دست آورد.
داستان این انیمیشن پیرامون ورزش رزمی کونگ فو جریان دارد. بنابراین طبیعی است که سازندگان این انیمیشن، ببری را مشابه با زیرگونه ببر جنوب چین (با نام علمی P. t. amoyensis) خلق نمایند. این زیرگونه تنها در مناطق بسیار معدودی از چین زندگی میکند و تعداد بسیار کمی از آن باقی ماندهاست.
شاید یکی از جذابترین موضوعات در مورد ببرها، ظاهر جذاب آنها باشد. حال تمرکز خود را روی بررسی ویژگیهای ظاهری این گونه زیبای جانوری قرار میدهیم.
ببرها بزرگترین عضو از تیره گربهسانان هستند. طول بدن این جانوران (در جنس نر) تا ۳/۳ متر هم گزارش شدهاست. آنها همچنین ممکن است تا حدود ۳۰۰ کیلوگرم وزن داشته باشند.
مهمترین مشخصه این جانور، وجود خطهای عمودی تیره روی خز نارنجی رنگ بدنش است. این خطوط در ناحیه های زیرین بدن روشنتر هستند. نکته جالب در مورد این خطوط این است که آنها همانند اثر انگشت انسان، برای هر ببر الگویی خاص دارند. ببرها دارای بدنی بسیار عضلانی و پاهایی فوقالعاده نیرومند هستند.
قدرت پاهای این جانور به حدی است که در یک بار پرش میتواند مسافتی در حدود ۵ متر را بپرد! قدرت بدنی بالای آنها اجازه دویدن تا سرعت ۶۵ کیلومتر در ساعت و شنا کردن مسافتی در حدود ۶ کیلومتر را به آنها میدهد.
دندان نیش ببرها از نظر اندازه در میان جانوران خشکیزی بلندترین است. طول تاج دندانهای این جانور تا ۹۰ میلیمتر هم گزارش شده است. بدن این جانوران از موهایی براق و نارنجی رنگ پوشیده شدهاست.
این رنگ خاص، به ببرها کمک میکند که در محیطهای زندگی خود بتوانند به خوبی استتار کنند.
ببرهای جنوب چین کمیابترین نوع ببر هستند. آنها دیگر در طبیعت وجود ندارند و تنها ۶۰ عدد از آنها در اسارت نگهداری میشوند. نام دیگر این ببرها ببر شیامن (آموی) میباشد. این ببرها به نسبت کوچکتر از دیگر زیرگونهها هستند و طول بدنشان در حدود ۲/۲ تا ۶/۲ متر است.
وزن ببرهای جنوب چین حداکثر ۱۸۰ کیلوگرم گزارش شده است. متاسفانه دولت چین برای نجات این زیرگونه، بسیار دیر اقدام کرد.
یکی از موارد عجیبی که به طور معمول تنها در یک ببر از میان صد هزار ببر مشاهده میشود، رنگ سفید بدن میباشد. علت این تفاوت در رنگ هنوز به درستی مشخص نشده است اما به این ببرها، ببر سفید میگویند.
ببرها هم در روز و هم در شب شکار میکنند (البته گروهی از جانورشناسان عقیده دارند که عمده شکار ببرها در شب انجام میشود). این جانوران معمولا در هنگام شکار، تا حد امکان به طعمه خود نزدیک میشوند و سپس با یک جهش بلند خود را به سمت او پرتاب میکنند. ببرها معمولا از پشت به شکار خود حمله میکنند. بنابراین بسیاری از روستاییهای ساکن در شبه جزیره هند یا کشور چین، در هنگام عبور از مناطق حفاظت شده ببرها، ماسکهای صورت را از پشت سرشان میبندند.
این جانوران اگر پیر باشند و یا پیدا کردن غذا برایشان سخت باشد، ممکن است به انسان حمله کنند. ببرها بر خلاف چیزی که تصور میکنیم، در نود درصد موارد، موفق به گرفتن شکار خود نمیشوند. این جانوران برای دسترسی داشتن به تعداد صیدهای مناسب، نیاز به منطقه جغرافیای نسبتا وسیعی دارند. بنابراین ساخت شهرها و مناطق مسکونی سبب کوچک شدن قلمرو این جانوران و افزایش احتمال انقراض آنها شده است.
ببرها در حدود ۲۰ الی ۲۶ سال عمر میکنند. این جانوران برای خود قلمرو تعیین میکنند و عموما تنها زندگی میکنند (البته ببرهای مجرد گاهی با هم دیده میشوند)
. نرها و مادهها تنها در هنگام جفتگیری چند روز در کنار هم میمانند و بعد از جفتگیری دوباره از هم جدا میشوند. مدت زمان بارداری ببرهای ماده معمولا در حدود ۱۰۳ تا ۱۰۵ روز است و از هر بار بارداری معمولا دو یا سه توله به دنیا میآید. ببرهای ماده در هنگام بارداری بسیار آسیب پذیر هستند و معمولا در این مدت فعالیتهای بدنی خود را کاهش داده و در عین حال بسیار پرخاشگر میشوند. هنگامی که تولهها به دنیا آمدند، به مدت دو سال در کنار مادر خود میمانند و پس از آن از مادر خود جدا میشوند.
متاسفانه در صد سال گذشته، انسانها با فعالیتهای خود بیش از ۹۳ درصد زیستگاه ببرها را از بین بردهاند. در همین مدت، جمعیت ببرها از حدود صد هزار عدد به حدود سه هزار عدد تقلیل یافته است. این جانوران به دلیل پوست و خز با ارزش خود دائما شکار میشوند و ادامه روند فعلی سبب انقراض آنها خواهد شد.
بسیاری از دولتها سعی کردهاند که آگاهی مردم را نسبت به خطر انقراض این جانوران بالا ببرند. در همین راستا کشورهایی نظیر بنگلادش، هند، ویتنام، مالزی و کره جنوبی ببر را جانوری ملی معرفی کردهاند.
امید است که شاهد انقراض این گونه زیبای جانوری نباشیم. مطالب بعدی ما را دنبال کنید.
