اورانگوتان تنها سردهٔ باقیمانده از کپیهای بزرگ در منطقه آسیا است. آنها در زمره باهوشترین نخستیسانان هستند، و از انواع ابزار پیچیده سود جسته، و هر شب نیز با استفاده از شاخ و برگ درختان، لانهای مخصوص خواب میسازند. آنها معمولا تهاجمی نیستند و بیشتر به صورت منزوی به جستجوی غذا میپردازند. آنها بزرگترین جانوران موجود درختی هستند که بازوهای درازتری نسبت به دیگر کپیهای بزرگ دارند. رنگ موی آنها معمولا قرمز مایل به قهوهای یا به رنگ معمول دیگر کپیهای بزرگ یعنی سیاه است.
اورانگوتان بومی اندونزی و مالزی بوده، و در حال حاضر تنها در جنگلهای بارانی جزیرههای بورنئو و سوماترا یافت میشود. ولی سنگوارههایی از آن در جاوه، شبهجزیرهٔ تای-مالای، ویتنام و چین یافت شدهاست. در حال حاضر تنها دو گونه از این سرده باقی ماندهاست، که هر دو در خطر انقراض هستند: اورانگوتان بورنئویی و اورانگوتان سوماترایی (در خطر بالای انقراض).
قد یک اورانگوتان در حالت ایستاده ۱٫۲ تا ۱٫۵ متر است. بهطور متوسط وزنشان ۳۳ تا ۸۲ کیلو است. نرها میتوانند به ۱۱۰ کیلو یا بیشتر هم برسند. دست اورانگوتانها شبیه دست انسان است؛ آنها چهار انگشت و یک انگشت شست دارند. پای آنها هم چهار انگشت و یک شست پای بزرگ دارد. آنها میتوانند هم با دستها و هم با پاها اجسام را نگه دارند. درازای دست بزرگترین نرها به ۲ متر میرسد.
اورانگوتانها بدنی حجیم و بزرگ، گردنی ضخیم، و بازوانی بسیار دراز، و پاهایی کوچک و خمیده دارند، و فاقد دم هستند. بیشتر بدن آنها با موی قهوهای مایل به قرمز پوشیده شده، و رنگ آن در میان گونهها متغیر است. برای مثال اورانگوتان سوماترایی پوششی روشنتر و کمپشتتر دارد.
اورانگوتانها در طبیعت میتوانند تا ۵۰ سال زندگی کنند. در اسارت عمرشان اندکی طولانیتر است
گونه سوماترایی اورانگوتان در معرض خطر جدی است. گونه بورنئویی نیز در معرض خطر قرار دارد.
اورانگوتانی که در این فیلم مشاهده میشود، به احتمال زیاد از گونه سوماترایی است چون همانطور که گفته شد،اورانگوتان سوماترایی پوشش کم پشت تری نسبت به اورانگوتان بورنئویی دارد و موهای بلندی که در بورنئویی ها دیده می شود،در او مشاهده نمی شود.
حال به بررسی رفتار های اورانگوتان در این فیلم میپردازیم:
اورانگوتان هنگامی که در دریا خارج از کشتی افتاده است،از هر ابزاری که در نزدیکی خود داشته (یک بسته بزرگ میوه که از آذوقه های موجود در کشتی بوده است) برای نجات یافتن از غرق شدن و حفاظت از خود استفاده کرده است که این موضوع می تواند از نشانه های هوش قابل توجه در این حیوان باشد.
هنگامی که اورانگوتان معلق بر روی آب،قایقی را می بیند،برای جلب توجه و کمک خواستن شروع به تولید صدا و جیغ زدن می کند. لازم به ذکر است که اورانگوتان ها چون به صورت گروهی زندگی می کنند، بیشتر از تولید صدا استفاده میکنند و با این کار سعی میکنند که از وضعیت خود به دیگران اطلاع دهند.تولید صدا و جیغ زدن از جمله رایج ترین رفتارها در اورانگوتان ها است.
همچنین اورانگوتان نسبت به حمله کفتار به گورخر و شخص قایق سوار حساسیت نشان داده و حالت دفاعی به خود میگیرد. البته از تولید صدا هم استفاده میکند. زمانی که کفتار،گورخر را زخمی میکند، اورانگوتان شروع به جیغ زدن و تولید صدا میکند. این رفتار او به احتمال زیاد برای دفاع از گورخر و نیز دفاع از خود است.البته حالت ترس نیز در طرز ایستادن حیوان مشهود است.
از جمله حساس ترین حالت های رفتاری این حیوان در این فیلم، لحظه حمله کفتار به اوست. ابتدا اورانگوتان شروع به جیغ زدن میکند و وقتی که کفتار به او نزدیک میشود، با زدن ضربه به سر کفتار،کفتار را گیج میکند و چون به حذف شدن کفتار مطمعن میشود، بنابراین برای بیشتر ضربه زدن و یا تهاجمات دیگر تلاش نمیکند. اما پس از چند دقیقه، کفتار که به حالت عادی برگشته است، به او مجدد حمله میکند و اورانگوتان را زخمی میکند و او را از بین میبرد.
نویسندگان: منیر محمد علیزاده و علیرضا حاجی میرزایی