فرومون را میتوان یک سیگنال شیمیایی دانست که ترشح آن باعث واکنش های اجتماعی در اعضای گونه های مشابه میشود. ماده فرومون قادر به تاثیرگذاری روی گونههای مشابه در خارج از بدن موجود زنده میباشد. فرومون علامتهایی چون، هشدار و نشان دادن مسیر رسیدن به منبع غذایی (در مورچه، زنبور و موریانه) و رفتارهای جنسی را دارد.
استفاده از فرومون در میان حشرات بسیار متداول می باشد. مثلا ملکه با ترشح فرومون مخصوص خود سایر زنبورها را به سمت خود میکشاند و یا در مورچه ها میتواند نقش یک تابلوی راهنما جهت رسیدن به منبع غذایی باشد. علاوه بر این بسیاری از گیاهان و مهره داران نیز با استفاده از فرومون ارتباط برقرار میکنند. محققان از فرومون به عنوان یکی از مؤثرترین راه های سرکوب آفات گیاهی استفاده میکنند آن ها عقیده دارند که فرومون به علت غیرسمی بودن و نداشتن اثرات منفی روی اکوسیستم و نیز تأثیرگذاری خیلی خوب حتی در غلظتهای بسیار پایین بهترین گزینه جهت مبارزه با آفات میباشد.
مورچه، موریانه و زنبورها در زمان حمله گونههای مشابه و یا غیرمشابه از خود، فرومون هشداردهنده تولید و منتشر میکنند. اکثر گونه های پستانداران از فرومونها در جاذبه جنسی استفاده میکنند. آن ها میتوانند از راه بوییدن حیوان دیگر تعیین کنند که آن حیوان نر است یا ماده و اگر ماده است آیا آمادگی جفت گیری را دارد یا خیر. هم چنین فرومونها می توانند اثرات پایدار و طولانی تری را به وجود آورند. بوی یک موش ماده میتواند سیکل جنسی موش ماده دیگر را متوقف کند و بوی یک موش نر میتواند همان سیکل را برگرداند.
حیوانات نر با منتشر کردن فرومون خود اطلاعاتی را در غالب نوع و گونه خود در قلمرو گونههای مشابه به جای میگذارند.
در سطوح میکروسکوپی نیز بعضی از گونههای بی مهره دریایی میتوانند جنس ماده را به وسیله فرومون در دریا تعقیب و ردیابی کنند. در فرایند لقاح نیز گامتهای جنس نر در تعداد زیادی از حیوانات از فرومون جهت یافتن گامتهای ماده و انجام عمل لقاح استفاده میکنند.
