راهنمای پیشگیری از مشکلات دندان سگ و گربه

دندان درد، این درد طاقت فرسا و عذاب آور همان قدر که انسان ها را عذاب می دهد، می تواند برای حیوانات هم غیرقابل تحمل باشد. اگر سگ یا گربه ای در خانه دارید که به تازگی عمر آنها از مرز ۳سال عبور کرده، باید هوشیار باشید. بیماری های دندانی معمولا بعد از ۳ سالگی سگ و گربه و البته دیگر حیوانات گریبان گیر آنها می شوند. با این اوصاف باید مراقب سلامت دندان های سگ و گربه خود باشید. بروز هرگونه مشکل ناشی از سلامت دندان می تواند تبعات ناخوشایند دیگری را در سلامت کلی حیوان خانگی شما در پی داشته باشد.

دندان های شیری سگ ها در بدو تولد ۲۸ عدد است. اما دندان های شیری گربه ها در ابتدای تولد ۲۶ عدد است. چه در سگ ها و چه در گربه ها بعد از عبور از ۶ ماهگی دندان های شیری یکی یکی می افتد و دندان های دائمی سگ ها به عدد ۴۲ می رسد و گربه ها صاحب ۳۰ عدد دندان ماندگار خواهند شد. از این زمان به بعد این شما هستید که باید از دندان های دائمی حیوان خانگی خود به نحو احسن مراقبت کنید.

شاید زمانی که دوره افتادن دندان های شیری سگ یا گربه شما آغاز شود، همان طور که سگ ها بازی می کنند و اسباب بازی هایشان را با دندان گاز می زنند، ممکن است شما دندان شیری ای را ببینید که گوشه ای افتاده. این اتفاق البته برای گربه خانگی شما هم خواهد افتاد. همین که او با وقار از مقابلتان رد می شود، اصلا بعید نیست یکی از دندان هایش را پشت سرش جا بگذارد.

اما یک نکته را فراموش نکنید؛ آن هم اینکه اگر دندان های شیری سگ یا گربه شما نیفتد و البته دندان های دائم او پشت سر دندان های شیری بیرون بزند و رشد کند، آن وقت است که احتمالا باید برای بروز مشکلات دهان و دندان حیوان خانگی آمادگی داشته باشید. در چنین صورتی مشکلاتی مانند رسوب های دندانی، بد بسته شدن دهان، به ترتیبی که دندان های مقابل به طرز درست روی هم قرار نگیرند و التهاب لثه ها اجتناب ناپذیر هستند.

هرچه زودتر بهتر؛ شما نباید برای مراقبت از دندان های حیوان خانگی خود از جمله سگ و گربه این قدر معطل کنید تا با بروز مشکلی در این رابطه مجبور شوید به مراقبت صحیح از سلامت دهان و دندان سگ و گربه خود بپردازید. در این زمینه می توانید با کمک دامپزشک مخصوص حیوان بهترین مراقبت ها را در مناسب ترین زمان ممکن اعمال کنید. فراموش نکنید که دندانهای شیری سگ یا گربه شما باید در سن ۶ ماهگی شروع به ریزش کند؛ در غیر این صورت مشکلات دندانی گریزناپذیر است.

پس اگر در ۶ ماهگی خبری از ریزش دندان های شیری نشد، حتما خیلی سریع به دامپزشک مراجعه کنید. در این زمینه دامپزشک می تواند شما را راهنمایی کند که چطور کلک دندان های قدیمی را بکنید و از دندان های نورسیده مراقبت کنید.

بوی بد نفس سگ یا گربه از اولین نشانه های بروز مشکل دندانی در حیوان خانگی است. رسوب غذا اطراف لثه حیوان، لثه های ملتهب یا دندان هایی که به راحتی سیاه و شکسته می شوند، از مشخص ترین علائم بیماری های دندانی در سگ و گربه هستند. در گربه ها معمولا یکی از نشانه های مشکلات دندانی برقی است که از دهان آنها سرازیر می شود.

همچنین هم در سگ ها و هم در گربه ها بی میلی به خوردن و البته بازی کردن با اسباب بازی هایی که آنها را به دندان می گرفتند، از دیگر نشانه هایی است که می تواند شما را در این باره هوشیار کند. آنها اگر از ناحیه دندان با مشکلی مواجه باشند، هنگام غذا خوردن ناله می کنند، بی انرژی خواهند بود، لثه هایشان خونریزی خواهد داشت و دندان هایشان را به هم می سایند.

بروز چنین مشکلاتی اگر زود شناسایی شود و مورد رسیدگی قرار بگیرد، می تواند اوضاع را روبه راه کند و از پیشرفت بیماری جلوگیری کند. بنابراین در این زمینه به اندازه کافی دقیق باشید و به رفتارهای سگ و گربه خود دقت کنید.

دندان و لثه بیمار، تنها مشکلی نیست که شامل حال دهان سگ یا گربه شما شود. قلب، کلیه و روده از جمله اعضای بدن هستند که می توانند بر اثر دندان خراب حیوان صدمه دیده و مشکلات جدیدی را ایجاد کنند. در واقع ترشحات و رسوبات ناشی از دندان خراب، از آنجایی که حاوی باکتری های مضر برای سلامت هستند، می توانند به سایر اعضای بدن حیوان بسط پیدا کرده و آنها را هم درگیر خود کنند. با مراقبت های دندانی منظم اما می توان از بروز مشکلات جدی سلامت حیوانات جلوگیری کرد.

بهتر است مراقبت از بهداشت دندان سگ و گربه از زمانی آغاز شود که حیوان تازه متولد شده است. در این زمینه سرخود عمل نکنید.

بهترین مشاوران شما می توانند دامپزشکان باشند. آنها می توانند به شما آموزش بدهند که چطور دندانهای سگ یا گربه خود را از همان ابتدای تولد مسواک بزنید و برای مراقبت از سلامت دهان و دندان این حیوانات برنامه منظم و مشخص خانگی را برایتان تدوین کنند. فراموش نکنید که این روزها انواع مسواک و خمیر دندان مخصوص سگ و گربه در بازار موجود است و فقط کافی است در این زمینه با دامپزشک مخصوص حیوان خود مشورت کنید.

نویسنده: صنم بیاناتی