بار سمی میزان موادشیمیایی و بیولوژیکی خارجی است که در بدن سگ یا گربه بیش از هفتهها، ماهها و سالها انباشته شده است. در بسیاری از موارد، هر چه میزان بار سمی سنگینتر باشد، حیوان مریضتر است. بسیاری از سگها و گربههایی که بیماری مزمن دارند سموم بیماریزا را با خود به اطراف حمل میکنند.
کلیه و کبد حیوانات، درست مانند بدن انسانها، وظیفه دارد سموم را از بدن پاکسازی کند. هنگامی که شما اندام سگ یا گربه خود را نسبت به انسانها مقایسه کنید میبینید اندازه بسیار کوچکتری دارند، در نتیجه بسیار آسانتر در معرض مواد خارجی بیماریزا قرار خواهندگرفت و نیازی نیست با حجم سنگینی از موادسمی روبهرو شوند تا بتواند بیماری بر آنها غلبه کند. با مرور زمان اندامهای بدن، (زمانی که بیش از حد طولانی در معرض موادسمی قرار بگیرد) شروع به فرسوده شدن میکنند.
وقتی ارگانهای سم زدای سگ یا گربه به هر دلیلی نمیتواند بار سمی را تحمل کند، سایر ارگانهای بدن سعی خواهند کرد برای حذف ضایعات به کمک اندامهای سمزدا بیایند. برای این منظور سعی میکنند از طریق پوست یا غشای مخاطی مواد زائد را دفع کنند. این فرآیند در بدن سگ و گربه برای از بین بردن مواد سمی و سایر مواد محرک وارد عمل خواهد شد تا به کبد و کلیهها کمک کند. غالبا خارش پوست و پوسته پوسته شدن آن، آبریزش چشم یا بینی، یا ترشح مخاط از طریق مدفوع خواهد داشت.
علائم مزمن شدن سموم در بدن مثل خارش پوست و سوزش، عفونتگوش، و اختلالات دستگاه گوارش (استفراغ معمولا متناوب، اسهال یا مدفوع شل) نشانههایی از بالا بردن توان دفاعی بدن در برابر مواد است که نمیتواند بهصورت طولانی در حذف آنها موثر باشد.
متاسفانه هنگامی که تمام سیستمهای دفع مواد زائد با شکست رو بهرو شدند و یا ناکافی باشند و بدن سگ یا گربه از بارسمی اشباع شده باشد، شمارش معکوس آغاز خواهد شد.
