قهرمانان چهارپا؛ نقش سگ‌های امدادگر در زلزله ونزوئلا

پس از دو زمین‌لرزه پیاپی و شدید که در پایان ژوئن ۲۰۲۶ ونزوئلا را لرزاند، نزدیک به ۲۰۰ ساختمان در مناطقی مانند لاگوایرا و کاتیا لامار فروریخت. در روزهای پرالتهاب پس از فاجعه، تیم‌های امداد از چند کشور همراه با سگ‌های ردیاب خود وارد عمل شدند. به گفته خورخه رودریگز، رئیس مجلس ملی ونزوئلا، در مجموع ۱۳۷ سگ جست‌وجو و نجات در عملیات یافتن بازماندگان زیر آوار مشارکت داشتند. این سگ‌ها که برای تشخیص بوی انسان آموزش دیده‌اند، در فیلم‌هایی که به‌سرعت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد، دیده می‌شدند که از میان دیوارهای فروریخته می‌گذرند، زیر دال‌های شکسته بتنی می‌خزند و به فضاهایی نفوذ می‌کنند که حتی امدادگران انسانی هم توان رسیدن به آن‌ها را ندارند.

در میان این سگ‌های امدادگر، یکی از چهره‌های شاخص، سگی دورگه از نژاد بوردر کولی به نام «سونامی» بود؛ سگی که به‌خاطر رنگ متفاوت دو چشمش (یکی قهوه‌ای و دیگری آبی) به‌آسانی قابل‌تشخیص است. سونامی که این مأموریت را واپسین کار خود پیش از بازنشستگی توصیف کرده‌اند، طی ده روز جست‌وجوی بی‌وقفه در دل آوار، به یافتن چند نفر از افراد گرفتار کمک کرد. دولت ونزوئلا اعلام کرد این سگ به‌تنهایی در نجات جان ۲۵ نفر از زیر آوار ساختمان‌های فروریخته نقش داشته است. یکی از این بازماندگان، هرنان خیل، نگهبان ۴۳ ساله‌ای بود که در غرفه محل کارش در یک ساختمان هفت‌طبقه در کاتیا لامار محبوس شده بود و هشت روز پس از زلزله، زنده از زیر آوار بیرون کشیده شد.

توان بویایی فوق‌العاده و چابکی بدنی سگ‌ها باعث می‌شود آن‌ها بتوانند در فضاهای تنگ و ناپایدار زیر آوار، سریع‌تر و ایمن‌تر از انسان یا حتی دستگاه‌های الکترونیکی حرکت کنند. حضور صدها سگ آموزش‌دیده از تیم‌های مختلف در عملیات امداد ونزوئلا، بار دیگر نشان داد چرا این حیوانات هنوز پس از دهه‌ها همچنان ستون اصلی عملیات نجات پس از بلایای طبیعی به‌شمار می‌روند؛ همراهانی که با غریزه و آموزش خود، جان‌های بسیاری را از زیر ویرانه‌ها بیرون می‌کشند.