این بیماری ژنتیکی است و در این نژاد شایع است و یک نوع نابینایی ارثی است که به دو صورت رخ میدهد: PRA کلی و PRA مرکزی. نوع اول یک بیماری مربوط به عصب بینایی است و بروز آن در تیبتان اسپانیلها زیاد دیده شده است . علائم بالینی آن می توانند بین ۱/۵ سالگی تا ۴سالگی دیده شوند.
این بیماری بدون درد است و سگهای مبتلا به طور کلی نابینا می شوند. در حال حاضر هیچ گونه علاجی برای آن وجود ندارد اما سگهای مبتلا به طور کلی به خوبی با بینایی پیش رونده خود تطابق پیدا می کنند. اولین علامت بالینی آن نابینایی در شب است. سگ در نور کم نمی تواند ببیند. برای حرکت از قسمت روشن به قسمت های تاریک تر دچار مشکل است و به سختی این کار را انجام میدهد. این نابینایی شبانه به تدریج تبدیل به نابینایی در روز می شود.
در انستیتوی سلامت حیوانات تراست (AHT) در انگلستان تحقیقات زیادی راجع به این بیماری در تیبتان اسپانیل ها انجام داده اند. همچنین پرورش دهندگان این نژاد در پی این هستند که این بیماری را از این نژاد حذف کنند.
از دیگر بیماری هایی که در تیبتان اسپانیل ها مانند دیگر نژادها شایع است، آلرژی است که معمولا باعث قرمز شدن چشم یا به وجود آمدن پلک سوم می شود. همچنین تیبتان اسپانیل ها چشم های حساسی دارند و صاحبان آنها باید خیلی مواظب باشند که با دیگر سگ ها دعوا نکنند تا هیچ گونه مشکلی برای چشم هایشان پیش نیاید.